สายพันธุ์ปลาการ์ตูน

ความเป็นมาของปลาการ์ตูน

            ปลาการ์ตูนถือเป็นปลาที่มีความงดงาม สีสวยสด ด้วยลีลาท่วงท่าในการว่ายน้ำ เป็นที่สะดุดตาของคนชอบเลี้ยงปลาจำนวนมาก  ปลาการ์ตูนเป็นปลาที่รู้จักคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี นักเลี้ยงปลาทะเลแทบทุกคนรู้จักดี และเคยเลี้ยง ราคาที่ย่อมเยา ขนาดที่กำลังน่ารัก สีสันสะดุดตา ล้วนเป็นปัจจัยให้คนที่ชอบเลี้ยงปลาสนใจ และอยากเป็นเจ้าของมันซะเอง

           ปลาการ์ตูนเป็นชื่อเรียกกันติดปากของปลาการ์ตูนส้มขาว แท้ที่จริงแล้วเราใช้เรียกแทนชื่อกลุ่มปลาที่สามารถเล่น หรืออยู่ร่วมกันกับดอกไม้ทะเลได้โดยไม่เป็นอันตราย และอยู่ร่วมกันโดยพึ่งพาอาศัยกัน ในทะเลธรรมชาติ เมื่อปลาการ์ตูนถูกไล่ทำร้ายจากปลาชนิดอื่น ปลาการ์ตูนก็จะว่ายน้ำหนีไปอย่างรวดเร็วเข้าไปซ่อนตัวในดอกไม้ทะเล เมื่อศัตรูที่ว่ายน้ำตามเข้ามาไม่ทันระวังตัว ว่ายตามเข้าไปหาดอกไม้ทะเล ก็จะถูกเข็มพิษของดอกไม้ทะเล บ้างก็บาดเจ็บ บ้างก็ตายและเป็นอาหารของดอกไม้ทะเลต่อไป ดอกไม้ทะเลจึงเป็นเหมือนบ้านที่อยู่อาศัยของปลาการ์ตูนนั่นเอง

           ปลาการ์ตูนในแต่ละกลุ่มยังอาจจะมีสีสันได้หลายหลากกว่าที่เป็นอยู่นี้ เนื่องจากปลาการ์ตูนสามารถผสมพันธุ์ข้ามสายพันธุ์กันได้  สีและลายที่ได้มาจึงอาจไม่เหมือนกับพ่อพันธุ์ แม่พันธุ์ หรืออาจไม่เคยมีมาก่อนก็ได้ สีของปลาอาจขึ้นกับสภาพแวดล้อม ถิ่นที่อยู่อาศัยได้


ชนิดของปลาการ์ตูนมีดังนี้

 

ปลา

1. ปลาการ์ตูนส้ม – ขาว  ( Amphiprion ocellaris )


ที่มา :
ประเทศไทย

สามารถในการเพาะของฟาร์ม : สามารถเพาะพันธุ์ได้ถึงรุ่นหลาน

ขนาดตัว : ขนาดทั่วไปประมาณ 3-7 เซนติเมตร

ลักษณะนิสัย :  ทั่วไปแล้ว ปลาส้มขาวจะอยู่รวมกันเป็นฝูง กับดอกไม้ทะเล

         เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อว่า นีโม (NEMO) เป็นตัวแทนของปลาทะเลที่นิยมเลี้ยงกันก็ว่าได้ สามารถพบเห็นได้บ่อยๆ คุ้นตา เช่น สัญลักษณ์บนเสื้อ ตามปกหนังสือ ในหนังสือการ์ตูน หรือตุ๊กตา เป็นต้น ปลาส้มขาวที่พบจะมีสีตั้งแต่ สีเหลืองอ่อน จนถึง สีส้มเข้ม มีแถบสีขาว 3 แถบบนตัว (หัว, กลางตัว, โคนหาง) ปลาจะโตเต็มที่พร้อมผสมพันธุ์ ที่ขนาด ตัวผู้ 3 เซนติเมตร ตัวเมีย 4 เซนติเมตร (ตัวเมียจะใหญ่กว่าตัวผู้)เราสามารถที่จะเลี้ยงปลาส้มขาวได้หลายตัวใน 1 ตู้ เป็นปลาที่เลี้ยงง่าย กินอาหารได้หลายชนิด เช่น เนื้อกุ้ง เนื้อหอย เนื้อปลา อาหารสำเร็จรูป  ซึ่งเราสามารถฝึกให้ปลากินอาหารสำเร็จรูปได้  เพื่อความสะดวก และประหยัดเวลาในการจัดหาและเตรียมการ  ปลาส้มขาวเป็นปลาที่ชอบว่ายน้ำอยู่กลางค่อนล่างของตู้  ต้องการอาณาเขตน้อย อยู่รวมกับปลาชนิดอื่นได้  แต่เนื่องจากเป็นปลาที่รักสงบ เมื่อนำมาเลี้ยงในตู้จึงทำให้ปลาส้มขาวเกิดความเครียดง่าย  ซึ่งมีผลให้ปลาติดเชื้อไวรัสได้ง่าย  รักษาลำบากและจะตายในที่สุด 

 

ปลา

2. ปลาเพอคูล่า    ( Amphipiron percula )


ที่มา :
ประเทศอินโดนีเซีย

สามารถในการเพาะของฟาร์ม : สามารถเพาะพันธุ์ได้ถึงรุ่นหลาน

ขนาดตัว :ขนาดทั่วไปประมาณ 3-7 เซนติเมตร 

ลักษณะนิสัย : ไม่ชอบว่ายน้ำออกนอกถิ่นที่อยู่ มักจะอยู่เป็นคู่ รักสงบ

          เป็นปลาที่มีลักษณะภายนอกคล้ายกับปลาส้มขาวมาก โดยทั่วไปนักเลี้ยงปลาสมัครเล่นมักจะแยกชนิดกันไม่ค่อยออก  เพราะการสังเกตสีสัน ลายบนตัวปลาทีละครั้งทำให้นักเลี้ยงปลาบางคนดูผิด คิดว่าปลาเพอคูล่าเป็นปลาส้มขาว แต่ถ้านำปลาทั้งสองชนิดมาเปรียบเทียบพร้อมๆกัน เราก็จะสามารถเห็นความแตกต่างอย่างชัดเจน  ด้วยความแตกต่างกันเล็กน้อยทางสรีระ ปลาเพอคูล่าจะมีซี่กระดูกบนครีบหลัง 9-10 อัน ส่วนส้มขาวมี 11 อัน เพอคูล่ามีซี่กระดูกที่ครีบเหงือก 16 อันหรือ (16-18) ในขณะที่ส้มขาวมี 17 อันหรือ (15-17)  และถ้าดูทางด้านสี และลวดลายบนตัว ปลาเพอคูล่าจะมีสีดำบนลำตัวมากกว่าปลาส้มขาว และแถบสีขาวกลางตัวจะมีหลายลวดลายที่ต่างกัน หนาบ้าง บางบ้าง กว้างบ้าง แคบบ้าง แหลมบ้าง แคบบ้าง เว้าบ้าง  ซึ่งไม่เหมือนกับปลาส้มขาวที่ลายขาวข้างลำตัว จะมีลายแบบเดียวกันหมด  ปลาเพอคูล่าบางตัวอาจจะมีสีพื้นเป็นสีดำแทนสีส้มบนลำตัว เหลือแต่ส่วนปาก ครีบหลัง หาง ครีบท้อง ครีบหู ที่เป็นสีส้มซึ่งดูสวยงามมาก (เพอคูล่าดำ)  ด้วย เหตุนี้ จึงทำให้ปลาเพอคูล่าเป็นที่นิยม และเป็นที่ต้องการในหมู่นักเลี้ยงเป็นอย่างมาก โดยทั่วไปแล้วปลาเพอคูล่าจะเจริญเติบโตช้ากว่าปลาส้มขาว กว่าจะเจริญเติบโตเต็มที่ก็ใช้เวลากว่า 1 ปี  ในขณะที่ปลาส้มขาวใช้เวลาประมาณ 7-8 เดือนเท่านั้น เนื่องจากการที่ไม่ทำร้ายปลาตัวอื่นในตู้ หากนำมาเลี้ยงรวมกันปลาส้มขาวจะไล่กัดปลาเพอคูล่า  ถ้าเราเลี้ยงให้ปลาสมบูรณ์เต็มที่แล้วปลาก็จะวางไข่เองตามธรรมชาติ

 

ปลา

3. ปลาการ์ตูนทอง   (Premnas biaculeatus : Yellow – striped) และ

    ปลาการ์ตูนแดง  (Premnas biaculeatus : white – striped)

 


ที่มา :
ประเทศอินโดนีเซีย

สามารถในการเพาะของฟาร์ม : สามารถเพาะพันธุ์ได้ถึงรุ่นหลาน

ขนาดตัว : ขนาดทั่วไปประมาณ 8-10 เซนติเมตร 

ลักษณะนิสัย :  ปลาจะหวงถิ่นมากพบได้ตามรอบนอกของแนวปะการัง และส่วนที่เป็นแนวปะการังลาดชัน มักอาศัยอยู่กับดอกไม้ทะเลชนิด Entacmaea quadricolor


ปลาการ์ตูนแดง

           แถบสีขาวทั้ง 3 แถบ มีขนาดเล็ก บาง เมื่อเปรียบเทียบกับปลาการ์ตูนทอง และสีแดงที่ตัวปลายังจะสดใสกว่าปลาการ์ตูนทอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งตัวผู้จะมีสีแดงสดมาก ปลาชนิดนี้ค่อนข้างจะเปราะบางมากระหว่างการขนส่ง ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นโรคเมือกขาวขุ่นห่อหุ้มทั่วทั้งตัว และตายอย่างรวดเร็ว อีกประการหนึ่งคือ เมื่อย้ายที่ใหม่ปลาจะไม่ค่อยกินอาหารโดยเฉพาะปลาตัวใหญ่ อาจเกิดจากความตกใจ หรือ สับสนกับที่ใหม่ ปรับตัวเข้ากับที่ใหม่ไม่ได้จนตายในที่สุด


ปลาการ์ตูนทอง

           ลักษณะภายนอกคล้ายกับปลาการ์ตูนแดงมาก แต่มีความแตกต่างกันตรงที่แถบสีขาวทั้ง 3 แถบบนลำตัว เป็นสีเหลืองทอง แทนที่จะเป็นสีขาวและหนากว้างกว่าแถบสีขาวของปลาการ์ตูนแดง เป็นปลาที่มีความแข็งแรงมากกว่าปลาการ์ตูนแดง ในการขนส่งไม่ค่อยมีปัญหามาก การเป็นโรคเมือกขาวขุ่นคลุมตัวก็แทบจะไม่มี ปรับตัวได้ดี สีของปลาการ์ตูนทองเมื่อเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์โดยรวมแล้วจะมีสีเข้มมากกว่าปลาการ์ตูนแดง

 

ปลา

4. ปลาการ์ตูนมะเขือเทศ    (Amphiprion Frenatus)

 

ที่มา : ประเทศออสเตรเลีย

สามารถในการเพาะของฟาร์ม : สามารถเพาะพันธุ์ได้ถึงรุ่นลูก

ขนาดตัว : ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 3-7 ซ.ม

ลักษณะนิสัย : ชอบอาศัยอยู่ตามลากูน หรือรอบนอกของแนวปะการัง มักอาศัยอยู่กับดอกไม้ทะเลชนิด Entacmaea quadricolor

          ปลาในกลุ่มนี้จัดเป็นปลาที่เลี้ยงง่าย เหมาะกับนักเลี้ยงปลามือใหม่ ด้วยการที่มีสีแดงสดสวยเป็นหลักปนกับสีดำ กินอาหารง่ายไม่ค่อยเลือกอาหาร ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ได้ง่าย ทนทานต่อสภาพน้ำที่ไม่ดีได้มากกว่าปลาการ์ตูนส้มขาว และ เพอคูล่า  ปลาเต็มวัยลำตัวมีสีดำอมแดง ครีบทุกครีบมีสีแดง มีแถบสีขาว 1 แถบ พาดขวางบริเวณหลังตา ปลาขนาดเล็กจะมีลำตัวและครีบเป็นสีแดง มีแถบขาวพาดขวางลำตัว 3 แถบ บริเวณหลังตา ตอนกลางของลำตัว และโคนหาง ในปลาวัยรุ่นแถบสีขาวที่โคนหางจะหาย

 

ปลา

5. ปลาการ์ตูนอินเดียแดง   (Amphiprion Akallopisos)


ที่มา : ประเทศอินโดนีเซีย

สามารถในการเพาะของฟาร์ม : สามารถเพาะพันธุ์ได้ถึงรุ่นหลาน

ขนาดตัว : โตเต็มที่แล้วจะมีขนาดประมาณ 3.5 นิ้ว

ลักษณะนิสัย : รวมกันเป็นครอบครัวใหญ่คล้ายปลาการ์ตูนส้ม – ขาว

          มีแถบขาวที่กลางหลังบางเล็กกว่าปลาอินเดียแดงสีส้ม   แถบขาวจะเริ่มตั้งแต่บริเวณระหว่างตา จนถึงโคนหาง และไม่มีแถบสีขาวที่แผ่นปิดเหงือก ส่วนหางจะมีสีขาว ใส ปลาในกลุ่มนี้ ยังแบ่งตามตำแหน่งของสีขาวบนตัวปลาได้เป็น 2 กลุ่มย่อย พวกแรกจะมีแถบสีขาวยาวอยู่บนกลางหลัง ตั่งแต่ปากบน จรดโคนหาง

 

ปลา

6. ปลาการ์ตูนลายปล้อง (Amphiprion Clarkii)

 ที่มา : ประเทศไทย ในอ่าวไทยและทะเลอันดามัน

สามารถในการเพาะของฟาร์ม : สามารถเพาะพันธุ์ได้ถึงรุ่นลูก

ขนาดตัว : ขนาดทั่วไปประมาณ 3-7 เซนติเมตร 

ลักษณะนิสัย : ไม่ชอบว่ายน้ำออกนอกถิ่นที่อยู่ มักจะอยู่เป็นคู่ รักสงบ

         ลำตัวมีสีดำเข้ม ส่วนหน้าครีบอกและหางมีสีเหลืองทอง มีแถบขาว 3 แถบ ตรงส่วนหัว ลำตัว และโคนหาง ปลาชนิดนี้มีความผันแปรของสีสูง มีไม่ตำกว่า 8 รูปแบบ สีของลูกปลาวัยรุ่นก็ต่างจากปลาเต็มวัย พบทั้งอ่าวไทย และอันดามัน จัดเป็นปลาการ์ตูนใหญ่ที่สุดของเมืองไทยขนาดโตที่สุดประมาณ 15 เซนติเมตร อาศัยอยู่ร่วมกับดอกไม้ทะเลหลายชนิด บางครั้งเป็นชนิดที่พบตามพื้นทราย ปลาการ์ตูนลายปล้องมีการแพร่กระจายกว้างมาก อาจอยู่รวม กัน เป็นกลุ่ม 3-4 ตัว โดยมีตัวเมีย ซึ่งมีขนาดโตที่สุด เป็นจ่าฝูง ตัวที่มีขนาดรองลงมาจะเป็นตัวผู้ิ ถ้าตัวเมียตายไปตัวผู้ก็จะรีบโตและเปลี่ยนเพศขึ้นมาทำหน้าที่แทน

 

ปลา

7. ปลาการ์ตูนอานม้า    (Amphiprion Polymnus)

 ที่มา : ประเทศไทย และ แถบทะเลประเทศญี่ปุ่น จนถึงแถบทะเลประเทศออสเตรเลีย ทางตะวันออก ของหมู่เกาะ โซโลมอน ทางตะวันตกของหมู่เกาะสุมาตรา

สามารถในการเพาะของฟาร์ม : สามารถเพาะพันธุ์ได้ถึงรุ่นลูก

ขนาดตัว : ปลาการ์ตูนที่มีขนาดใหญ่ อาจมีขนาดยาวของลำตัวถึง 5-6 นิ้ว

ลักษณะนิสัย : เป็นปลาที่ดูเหมือนไม่ค่อยว่ายน้ำไปไหน ชอบว่ายน้ำอยู่กับที่ อยู่บริเวณรังที่ทำไว้

           ปลาอานม้าจัดเป็นปลาการ์ตูนที่ตกใจง่ายในเวลากลางคืน  จากการสังเกตในเวลากลางคืนปลาจะค่อยๆ ว่ายน้ำออกจากบริเวณรังที่นอนไปเรื่อยๆ คล้ายกับละเมอ  และเมื่อมีเงาเคลื่อนไหวหรือแสงไฟวาบขึ้นมา ปลาจะตกใจและพยายามว่ายน้ำกลับรังอย่างรวดเร็ว แต่ด้วยความตกใจ ปลาจะว่ายชนกับตู้ หรือก้อนหินภายในตู้  บางตัวถึงกับกระโดดออกมาตายนอกตู้   และเป็นที่น่าสังเกตอีกอย่างเวลาที่ปลากลุ่มนี้เครียด เช่น ตกใจ ถ่ายน้ำใหม่ จัดตกแต่งตู้ใหม่ ย้ายตู้ใหม่ หรือแม้แต่นำปลาใหม่มาใส่เพิ่ม ลูกตาของปลามักจะบวมออกมาทั้ง 2 ข้าง แต่จะหายเป็นปกติเองได้ภายใน 1-2 เดือน ถ้าไม่เกิดการติดเชื้อเสียก่อน (เมื่อปลาตาบวมแล้วตกใจอีก ว่ายเอาลูกตา-ไปชน หรือ ขีด ข่วน จนเกิดแผลติดเชื้อทำให้ตาบอดในที่สุด)   ดังนั้นในการเลี้ยงจึงจำเป็นต้องใช้ตู้ขนาดความจุน้ำเกิน 150 ลิตร และควรอยู่ในที่สงบไม่พลุกพล่าน จึงจะเหมาะสมสำหรับการเลี้ยงพ่อ แม่พันธุ์ 1 คู่ เพื่อให้พ่อ แม่พันธุ์วางไข่

 

ขอบคุณข้อมูลจาก : http://www.perculafarm.com/

خرید vpn خرید کریو خرید vpn خرید فیلتر شکن خرید kerio خرید وی پی ان خرید vpn برای موبایل بازی اندروید